Rondzendbrief juni 2009

Assen, juni 2009

Beste Haïtivrienden en –vriendinnen,

De vakantieperiode staat weer voor de deur. Voor velen een tijd waar een heel jaar naar toe geleefd is.
Een tijd om even een paar weken de zorgen aan de kant te zetten.
We zijn zojuist teruggekomen van een vakantie in Cuba, het buurland van Haïti.
We genoten van het mooie land, de vriendelijke mensen en de  gastvrijheid bij Cubanen thuis.
Wat een contrast met Haïti!
In de dictatuur Cuba zie je bijna geen echte armoede en hoewel de mensen verlangen naar verandering, maken ze een  gelukkige en ontspannen indruk.  De regering staat garant voor gratis onderwijs en geneeskundige zorg.  Er heerst geen honger.   De regering van Cuba geeft om zijn mensen.
In de democratie Haïti sterven dagelijks mensen van honger en ellende. Onderwijs, geneeskundige zorg en goede voeding zijn voor de meeste mensen onbetaalbaar. De feitelijke machthebbers verachten de bevolking.
De gekozen regering heeft niets te vertellen. Haar kiezers worden onder de duim gehouden door een beschermingsleger dat  zorgt dat ze niet in opstand komen.

Zolang er geen sponsor  gevonden is, zal onze stichting garant blijven staan voor het in bedrijf houden van de bakkerij. Er is hoop dat UNICEF het stokje in het volgende schooljaar zal gaan overnemen.
Wel hopen we in de toekomst, in overleg met  de verantwoordelijke mensen , een weg te vinden om de bakkerij onafhankelijk te doen functioneren.

Tenslotte willen we u het   verhaal niet onthouden over de kidnapping in de sloppenwijken van “onze” pater Wim Boksebeld”.  Zo’n 3 jaar geleden berichtten we u hierover. Hij werd tijdens de ontvoering zo kwaad op zijn ontvoerders dat zij niet meer wisten hoe met hem om te gaan en in arren moede een Amerikaanse priester/arts belden die ze vertrouwden.   Deze schreef:
“Fr. Wim bood enorme weerstand, het was ongelofelijk. Hij vocht zonder op te houden. Stel u voor, een kleine, witharige, 65 jaar oude priester, die met de kidnappers aan het boksen is. Zelfs toen ik hem veilig in de auto had, wist hij nog niet van ophouden. Hij vertelde me dat ze alles van hem gestolen hadden. Gelukkig kregen we het meeste terug, in het bijzonder een gouden kruis die zijn moeder hem gaf toen hij 25 jaar priester was. Toen de plaatselijke bendeleider, Yoyo Piment, het kruis bracht, ging Fr. Wim nog eens enorm tegen hem tekeer. Ik bewonderde zijn weerstand maar was blij dat we er eindelijk tussenuit konden knijpen”.

In september is Père Wim 40 jaar priester. Dit feit zal groots worden gevierd in zijn geboorteplaats Raalte.   Wellicht voor u een mooie gelegenheid om hem van nabij te leren kennen!!
Wij houden u op de hoogte.

Wij wensen u een mooie zomer en een fijne vakantie.

Met hartelijke groet,
namens “Stichting Haïti Project”,

Johan Hoogsteen